ما از الست طایفه ای سینه خسته ایم

ما بچه های مادر پهلو شکسته ایم

امروز اگر که سینه و زنجیرمی زنیم

فردا به عشق فاطمه شمشیر میزنیم

ما را نبی قبیله ی سلمان،خطاب کرد

روی غرور و غیرتمان هم حساب کرد

از ما بترس،طایفه ای پر اراده ایم

ما مثل کوه پشت اماممان ایستاده ایم

سلام
صدایی پاي عيد می آيد..
صدایی با پیغام یک تحول دوباره...
به افراد خانواده نگاه مي كنم..

همه دور سفره هفت سين شاد هستند،

منتظر...

منتظرتحويل سال نو..
لحظه تحویل سال لحظه ایست مقدس ..

لحظه ای برای دعا...

برای خواستن...

برای اجابت...

مي خواهم دعا كنم .

اما چه بخواهم؟

از خداي مهربان چه بخواهم كه بهترين خواستن باشد؟

دوست دارم از خدا  " بهترين حال " را بخواهم

اما چه حالی می تواند احسن الحال باشد ؟!
شاید اینکه کنار کسی باشیم ... کسی که دوستش داریم و او هم ما را دوست دارد
کنار کسی که منتظر آمدنش بودیم

يكباره به اين فكر مي افتم كه كسي را سراغ دارم كه شايد در اين لحظات تنهاست،اما براي خوب بودن حال ما دعا مي كند

كسي كه كمتر از او ياد مي كنند. . . . . .

در روایات داریم که نوروز ...روزی است که در آن احتمال ظهور منجی است.

مگر نه اينكه احسن حال در دوران او زندگي كردن است؟

بياييم به اتفاق خانواده ،اولين عيدي مان را هديه كنيم به پدر مهربانمان و براي سلامتي اش صدقه دهيم و ظهور حضرتش را از خداوند طلب كنيم.

امام ما امامي نيست كه بي تفاوت از عيدي ما بگذرد و جواب ما را ندهد!

خدايا! اي محبوب مهربانم!

از تو مي خواهم عيدي ما را در اين سال ظهور و فرج مولايمان قرار دهي و او را در اين لحظه و در تمامي لحظات اين سال ، سالم بداري.. آمين

نرم نرمك مي رسد اينك بهار         كاش مي آمد به پايان انتظار

كاش توام بود نوروز و ظهور            كاش مي آمد آن يكتا سوار
         

 به امید آن نوبهاران، نوروز مبارک

فراخوان آية الله وحيد خراسانی جهت قرائت زيارت عاشورا؛استغاثه ودعاي فرج براي ظهورحضرت مهدی علیه السلام

ازعاشوراتااربعين

؛يالثارات الحسين؛

وقتی که هوای شهر نفس گیر می شود

با روضه حسین نفس تازه می کنم

پیش از اونکه دستم از همه جا کوتاه بشه

دستم رو بگیر

یا صاحب الزمان!

هرگز نگویمت دستم بگیر!

عمریست گرفته ای ، رهایم نکن!

در سالهای سرد و بی حوصله

در تنهایی و غربت،

سرگردان، نشان تو از خدا خواستم.

دل غافلم اما آگاه نبود

که تو اینجا هستی

که تو ای مهربان

           تو همیشه با من

                           در کنار من

                                      بر دلم می تابی.

ناگهان چشم دل باز شد، نشان از تو بدید.

دل یخ زده ام گرمی مهر تو را با وجودش حس کرد.

دانه ی عشق تو در دل رویید.

ریشه هایم درخاک،

در دل باغچه ی خانه ی تو

                             گل خورشید شدم

                                         رو به سویت کردم.

لحظات هستی من همه پر از نور تو شد.

تو به من زندگانی دادی.

ولی خود تنها و غریب

در پی یاور و یار به جهان می نگری

 و من اکنون ساقه افراشته رو به سوی خورشید

بر سر سفره ی لطف و احسان خدا

جز ظهورت

هیچ ندارم در دل.

به همین ماه خدا

               به سحرگاه قسم

به خدا مهدی جان!

که ظهورت

نه برای همه ی نوع بشر

که برای دل غمدیده و تنهای خودت

مرهم و نقطه ی پایان همه فاصله هاست .

 اللهم عجل لولیک الفرج

ولادت باسعادت مولود کعبه حضرت امیرالمومنین امام علی (علیه السلام) و روز پدر را به مهربان ترین پدرم حضرت مهدی(روحی فداه) و همه پدران شیعه تبریک عرض می کنم.

تو هماني كه خداوند قبل از خلق ساير موجودات عالم، نورت را با نور پيامبر اسلام (صلي الله عليه و آله) آفريد و نطفه ات از انار بهشتي منعقد شد.

كيفيت ولادت تو بي نظير بوده و تاريخ بشريت همانند آن را به خود نديده است.

آن هنگام كه حضرت مريم-سلام خدا بر او باد- خواست پيامبري الوالعزم همچون عيسي (عليه السلام) را به دنيا آورد به او خطاب شد كه از بيت المقدس خارج شو كه اينجا عبادتگاه است نه زايشگاه.

اما زماني كه مادرت فاطمه بنت اسد -كه سلام خدا بر او باد- مي خواست گوهري همچون تو را به بشريت تقديم كند ، ديوار كعبه شكافته شد و تو خود به درون خانه ي خدا ـ كعبه ـ دعوت شدي و سه روز در آن مقدس ترين نقطه ي زمين مهمان عرشيان بودي.

نمي دانم چه مقام والايي در بارگاه احديت داري كه خداوند اين چنين تكريمت مي كند.

تو هماني كه درنخستين روزهاي ولادت به دستور رسول اكرم (صلي الله عليه و آله) شروع به خواندن آياتي از  صحف آدم و نوح و ابراهيم (عليهم السلام) ، زبور ، تورات و انجيل كردي و از اول سوره ي مؤمنون تا آيه دهم را با آهنگ زيبا تلاوت نمودي.

تو اولين كسي بودي كه دعوت پيامبر را لبّيك گفتي و دينش را تصديق كردي.

در هر جنگي جبرئيل از طرف راست و ميكائيل از طرف چپ تو را همراهي مي كردند.

 تو سرنوشت مردم را در روز رستاخيز تعيين مي كني و پيروان تو در بهشت و مخالفان تو گرفتار قهر خدا خواهند بود.

و چه زيباست وصف تو از زبان يك عالم غير شيعه كه  مي گويد:

عــَلــيٌّ حُــبُّــهُ جــُنـــَّهٌ                      قَسيــمُ النــّارِ و الجـَنـَّهِ

            وصـي المـصـطـفـي حـقّـا                    امـامُ الاِنـس والــجـِنــَّهِ

محبت علي سپر آتش جهنم است       او تقسيم كننده مردم به آتش وبهشت است

او جانـشـيـن بـحـق پيامبر اسـت            عـلـي پيشـواي تـمام انسانـها و جنّ ها است

تو از عرش آمدي تا دست فرشيان را بگيري و به سرمنزل مقصود رهنمون شوي.

تو آمدي تا انسانيت را زنده كني

تو آمدي تا پرده هاي غفلت را كه خود با دستهاي خودمان بر دلهايمان نهاده ايم ،كنار بزني و فطرتهاي خداشناس را بيدار كني.

تو آمدي تا ما را از باتلاقي كه در آن بوديم نجات دهي.

تو آمدي تا چراغ هدايت ما باشي و راه را از چاه نشانمان دهي و خود همانند پدري دلسوز و مهربان دستمان را گرفتي تا مبادا به بيراهه رويم.

امّا وای بر ما که دست تو را پس زديم و به سياهي پناه برديم.

تو عالمترين عالمان بودي.

تاريخ شرم مي كند وقتي چگونگي استقبال از تو را ياد آور مي شود و از شدت شرم سرافكنده مي گردد.

افسوس و صد افسوس كه دهانت را بستیم.

آه خدایا! چگونه نظاره گر بودي كه بندگانت جواب دلسوزي هاي اين پدر مهربان را چنان دادند كه قلم نيز از نگارش آنها عرق شرم بر پيشاني اش جاري مي گردد.

معبودا! تو صبر كردي و با وجود تمام اين قدر نشناسي ها پدران ديگري كه تشنه ي هدايت ما بودند بر ما ارزاني داشتي و ما باز هم جهت قدرداني از والاترين نعمتت آنان را نيز از خود رانديم.

تو از درياي كرمت بر ما منّتي والاتر نهادي و آخرين حجّتت را به سوي ما فرستادي تا مگر دستمان را دردست او قرار دهيم ، انسان شويم و به انسانيت معنا بخشيم.

حال ماييم و اين پدر مهربان كه هر لحظه منتظر است تا فرزندانش او را صدا بزنند تا دستشان را بگيرد.